บทที่ 14 โอมหลงกู เลียกู 14

“เมื่อใดคุณพี่จักมากัน”

พลึบพลึงกระสับกระส่ายบนเตียง มองท้องฟ้าพลบค่ำไปสักพักแล้วแต่ไร้วี่แววขุนศึกผู้เกรียงไกร เดินกลับไปกลับมาในห้องหับเพียงผู้เดียว

“นายหญิงเจ้าคะ”

นายสาวทะลึ่งตัวไปเปิดประตูทันควัน มองบ่าวคนสนิทของพี่สร้อยฟ้านั่งเงียบพับเพียบหน้าห้อง

“มีเรื่องกระไร”

เสียงกระชากถาม ใจไม่ดี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ